Vraag maar raak! Vraag 105

hoogbegaad, eenzaamheid en pestgedrag. Zit er een verband in?

Antwoord:

Ik denk dat hoogbegaafden door hun ‘anders-zijn’ een grotere kans hebben om gepest te worden. Hoe groot die kans is, valt moeilijk in te schatten. Mijn idee is toch wel 50% meer kans. Eenzelfde kans als je stottert of een dialect of spraakgebrek hebt. Die kans neemt af als je als persoon stevig in je schoenen staat, een goed weerwoord hebt en vooral als je je weinig aantrekt van de mening van anderen. Ik ben daarom voorstander van promotie en complimenteren als hoogbegaafden deze eigenschappen hebben of aanleren. Zelfstandigheid en kritisch vermogen naast een stevig zelfbeeld en hoog zelfvertrouwen maken hoogbegaafden tot mooie mensen.

Helaas heeft dit een keerzijde zoals alles een keerzijde heeft. ‘Ik heb geen hulp nodig, ik kan het best alleen doen, ik heb niemand nodig’ zorgt ook voor meer eenzaamheid. Eenzaamheid waaraan je went en er voor zorgt dat je na verplichte contacten via werk, minder sociale contacten nodig denkt te hebben. En als ze er zijn, daar hogere eisen aanstelt. Omdat de futiele contacten via werk veel energie kosten en je een herhaling daarvan in de privésfeer wenst te voorkomen. Je hebt maar zoveel energie, tenslotte.

Daarnaast zijn hoogbegaafden een minderheid zonder bordje aan de deur, die elkaar maar met moeite kunnen vinden. En bij het vinden is er weinig tijd voor ontspanning want dan móet het contact ook echt wat zijn en een toekomst hebben. Een doel om dan samen naar toe te werken. Mist dat doel dan is 1 gesprek meestal al genoeg om elkaar te kennen en wat is dan het doel voor een volgend (kort) gesprek? Een oplossing zie ik in initiatieven als ‘t Peerhoes waar je de tijd en ruimte kunt nemen om, zeker als je daar verblijft, over langere tijd meer oppervlakkige contacten en vriendschappen kunt opbouwen waar niet de sfeer aanhangt van ‘nu moet het Contact gebeuren en het moet direct wat opleveren’. Dit zie ik in mindere mate ook gebeuren bij Mensa.

Terug naar Vraag maar raak!