Vraag maar raak! Vraag 97

Waarom hebben ouders niks meer te vertellen over hun eigen kind als ze weten dat het hoogbegaafd is ? Als vliegen op strond  komen ze overal vandaan . en willen ze allemaal wat te zeggen hebben of het nu goed is voor je kind of niet.waarom niet op een school die ouders en het kind zelf uit kiezen.

Antwoord:

Hoogbegaafde kinderen worden steeds meer gerekend als risicoleerlingen. En ergens is dat wel logisch omdat leerlingen pas na (wat) problemen op school getest worden op o.a. hun intelligentie. De leerlingen die hoogbegaafd blijken te zijn, zijn slechts een deel van alle hoogbegaafde leerlingen die nog niet allemaal bekend zijn. Het deel raakt bekend dat minder of niet past op een reguliere school. Zij vallen nogal eens uit op school of hebben veel begeleiding nodig en dat maakt ze tot een risico. Ook de ouders worden geviseerd als ze maar enigszins met het kind meegaat in enige afkeer van school.

Komt er een nieuw kind bij die hoogbegaafd blijkt te zijn, dan gaan hulpverleners en leerkrachten alert zijn op (uitval)gedrag en de ouders worden zeer kritisch bekeken. Zij zullen niet snel naar het systeem kijken want daar kunnen zij niets aan veranderen. Dus moet het kind zich aanpassen en de ouders moeten daaraan meewerken. Leren leren is een effect daarvan maar ook allerlei therapieën zijn gericht op aanpassen.

Wil deze situatie niet verergeren dan moet het onderwijs aangepast worden, de ‘probleemloze’ hoogbegaafde leerlingen moeten bekend worden en de hulpverlening moet meer ruimte krijgen om hulp te bieden als dat gewenst is. Dan zal de uitval van hoogbegaafde leerlingen sterk verminderen en behoren ze veel minder tot de groep risicoleerlingen. Dit zou een taak zijn voor verenigingen die zich inzetten voor hoogbegaafde kinderen. Tot nu toe zie ik daar nog geen actie ontstaan.

Als ouder kun je niet veel meer dan (iets) mee gaan in alles wat ‘aangeboden’ wordt. Als ouder sta je al snel alleen ongeacht het feit dat je als ouder rechten hebt. Zoals het inschrijfrecht op een school naar jouw keuze. Het onderwijs ‘regelt’ dat wel weg met een strak aannamebeleid en onderling overleg. En dat komt o.a. vanwege dit soort cijfers en overzichten en vergelijkingen, die scholen aanzetten tot het wegzetten van (teveel) risicoleerlingen. Soms tot gedwongen uitschrijving aan toe. De hulpverlening ziet natuurlijk nieuwe clientèle, een nieuwe doelgroep. Altijd goed voor het budget. Met de beste bedoelingen, uiteraard.

Terug naar Vraag maar raak!