Vraag maar raak! Vraag 56

Zo'n jaar geleden werd ik geconfronteerd met het fenomeen Hoogbegaafheid. Het werkwoord in de vorige zin is zorgvuldig gekozen, het is tot nu toe een stevige rollercoaster van sterke herkenning, verdriet maar vooral van reflectie / herijking van de sociale interactie gedurende mijn leven (ik ben inmiddels 50) geweest. Veel zaken die voorheen relatief onsamenhangend voor mij waren blijken in één (zei het complex) plaatje te passen. Enfin, het beeld wat veel HB-ers kunnen bevestigen, heb ik inmiddels gelezen en gehoord.

Op zoek naar de juiste begeleiding zie ik dat er (i.t.t. mijn kindertijd) er gelukkig veel initiatief ontplooid wordt om kinderen en hun ouders te begeleiden. Ook voor volwassenen is er genoeg te vinden, vooral van psychologen t/m communicatieadviseurs en alles wat daar tussen zit, maar gefocust op de relatie tussen HB en de "niet-HB" wereld. (een containerbegrip, maar voor het verhaal dat ik hier post voor nu goed genoeg).

Wat mij opvalt is dat er op het vlak van HB en arbeid wel veel te vinden is mbt reïntegratie, workshops voor bedrijven die HB-ers in dienst hebben etc, allemaal initiatieven waarbij het werkveld als uitgangspunt wordt genomen en HB een kans / complicatie is. Ik ben echter tot nu toe geen initiatief tegengekomen waarbij HB als uitgangspunt wordt genomen richting de arbeidsmarkt, dus bijvoorbeeld een bureau dat hoogbegaafden detacheert in verschillende werkvelden en vooral de extra's die deze groep kan bieden promoot. Dit zou volgens mij een enorme kans zijn: de complicatie zit immers vaak in het feit dat het lastig uit te leggen is wat de impact van hoogbegaafdheid is. Wordt die stap overgeslagen (omdat dit de reden is waarom zo'n bureau benaderd wordt) dan kun je als HB-er helemaal los qua creativiteit, snelheid, originaliteit etc.

Zie ik deze over het hoofd, of is er een kink in de kabel om zoiets op te zetten? Of een andere reden?

Antwoord:

Een leuke vraag want ik heb jaren geleden eens geprobeerd een uitzendbureau op te zetten voor hoogbegaafden. Ik heb toen een gesprek gehad met de Nederlandse directeur van een internationale uitzendorganisatie. Hij was zeer geïnteresseerd in mijn verhaal, we hebben meer dan een uur gepraat en ik ging helemaal los op de creativiteit, oplossingsgerichtheid en snelheid van hoogbegaafden. Dat zij een grote toegevoegde waarde hebben voor een organisatie waarbij er ook aandacht moest zijn voor hun anders-zijn. De directeur had interesse om hiermee verder te gaan en organiseerde voor mij een gesprek met de leiding van een groot regiokantoor van zijn organisatie. En daar kwam ik de realiteit tegen. In de vorm van een vrouw die me vertelde dat bedrijven alleen interesse hebben in vakmensen met een gedegen opleiding en het liefst veel specifieke ervaring. Ze hebben geen interesse in betweters, opschudders, mensen met een helikopterview of overnemers zonder geld. Als een bedrijf iemand inhuurt, willen ze direct specifiek resultaat en daarmee willen ze geen risico’s lopen. Het uitzendbureau stuurt niemand op goed geluk naar een bedrijf toe. Zij zullen klanten verliezen als de persoon die ze uitzenden niet het gevraagde resultaat boekt.

Eén van de redenen dat bedrijven voorzichtig zijn met het in dienst nemen van hoogbegaafden is dat áls ze er al eentje kennen, het er eentje is met problemen. Burn-out, bore-out, depressief, te laag functionerend, etc.. Want die moet bijna wel hoogbegaafdheid gebruiken als reden voor diens problemen. (bedrijfsarts/onderzoeken, e.d.) En het bedrijf betaalt de prijs in ziekte of gedoe op het kantoor. Bedrijven kennen nauwelijks goed functionerende hoogbegaafden want diegene die prima functioneert vertelt niet dat hij/zij hoogbegaafd is. Hij/zij is een beetje anders maar wel leuk en meegaand. Een echte teamspeler!

Terug naar het overzicht van ‘Vraag maar raak!’.