Ik ben mij

Ik ben niet zoals hij of zij me ziet, zelfs mijn eigen spiegel begrijpt mij niet. Want luister je naar je spiegel dan krijg je verdriet.
Ik ben niet mijn lichaam, ik ben mijn aanwezigheid, mijn bestaan.
Ik ben niet hoe ik praat tegen anderen, want dan kan je je eigen mening veranderen. Ik ben hoe ik praat tegen mij, niet de mening van hij of zij. Ik ben mij, mij, MIJ!!

Douwe

Unschoolen

De werking van unschoolen is gebaseerd op de zelfstandigheid van de leerling want die heeft het initiatief van het eigen onderwijs gekregen vanuit het interactiemodel van het leren-model. De inhoud van de eindtermen zijn te vinden in de brede pedagogische omgeving van de leerling. Door eigen onderzoek en interactie met de leerkracht zal de leerling kennis krijgen op alle vakgebieden. Deze kennisvergroting gebeurt vanaf de basis en wordt door de leerling zelf opgebouwd tot op zijn of haar interesseniveau, het niveau waarop schoolleerlingen hun opgebouwde kennis zullen hebben onthouden een half jaar na hun diploma-uitreiking. De algemene kennis op alle vakgebieden van een unschoollleerling zal eerder hoger liggen t.o.v. een schoolleerling dan lager. Dit komt omdat de unschoolleerling niet feitjes moet leren maar feitjes moet ontdekken in een geheel van andere feitjes. Door deze koppeling moet een unschoollleerling meer weten om de structuren van de maatschappij en de daarbij behorende kennis door te krijgen. Vanwege de benodigde zelfstandigheid kan de unschoolleerling efficiënter kennis en feitjes opzoeken vanuit gedegen en gekende bronnen omdat deze leerling dit al jaren gewend is te doen. Daarnaast heeft hij of zij het voordeel dat de verkregen kennis intern gecontroleerd wordt met overige relevante kennis. De kennis en feitjes staan nooit op zichzelf, het gaat meer en meer één geheel vormen van de verworven kennis over al die onderwerpen die ook in de eindtermen van het schoolonderwijs aan bod komen. Het leergebied van een unschooler zal breder en meer coherent zijn dan een school kan aanbieden. School moet vanwege de organisatie van het onderwijs de kennis versnippert aanleveren waardoor het onderlinge verband niet de aandacht krijgt die het verdient. Bij unschoolen is juist het verband tussen al de kennis en al de feitjes een kernelement om tot volledige ontwikkeling te kunnen komen.

Meer lezen? Download dan de PDF: Schoolonderwijs en Huisonderwijs. Auteur: Willem Wind, 2012.

De website is vernieuwd

Ikbenhoogbegaafd.nl zag er wat donker uit, wat ouderwets ook. En dat is nu bijgewerkt! Een frisse site is het geworden, overzichtelijk en uitnodigend om daar eens rond te komen kijken. En dat blijkt ook uit de visits per dag: 140!
Voor wie het nog niet weet, je kunt hier lezen over het leven hoogbegaafden, hoe ze uit de kast kwamen en wat hun wensen zijn. Ook de artikelen en columns zijn lezenswaardig. Op veel artikelen is te reageren en je kunt er vragen beantwoorden van andere bezoekers.
De durfal kan zelf zijn of haar verhaal insturen. Het is goed om je verhaal eens onder woorden te brengen en voor de anderen is het inspiratie en herkenning.
Ik hoop op vele bezoekers en vele schrijvers want dat maakt deze website waardevol! En aan iedereen: als je iets kwijt wilt kun je dat altijd plaatsen op ons prikbord.
Vriendelijke groet, Willem Wind, moderator van ikbenhoogbegaafd.nl

Bestaat er een soort HB voor taal en geheugen alleen?

Beste,

Een nichtje van mij blijkt hoogbegaafd te zijn, en naar aanleiding hiervan ging ik op het net eens op zoek naar informatie over HB. Hoe meer artikelen, gespecialiseerde sites en dergelijke ik las, hoe meer ik bij mezelf ook de vraag begon te stellen: ben ik misschien ook HB?
(of gewoon raar? een patiënt van me beschreef me ooit als volgt : you’re a nice girl, bur a bit strange’ en dat is me altijd bijgebleven, want bottomline: had hij wel gelijk).
Even een korte schets:(ter info, ik ben Belgisch)
Ik ben 34 jaar, heb een vrij gewone kindertijd en schoolloopbaan gehad. Heel hoge cijfers in het lager onderwijs, gemiddelde cijfers in het secundaire onderwijs ( 3jaar latijn wiskunde, 3 jaar moderne talen, wetenschappen). Op sociaal vlak was ik een beetje een buitenstaander, snel volwassen blijkbaar, want ik zat liever mee te luisteren met de ‘grote mensen’ ipv te spelen met leeftijdsgenootjes. Hobby’s verveelden mij al snel, hoewel ik er meestal wel heel goed in was, zelfs zonder scholing (ik kon bv heel goed tekenen). De enige hobby die tot nu toe stand houdt is lezen, tot 1 boek per week als ik ga werken, tot een 5 tal per week als ik echt luilekker op reis ben. Ik lees van mijn 5 jaar, en van mijn 10 zeurde ik mijn moeder de oren van het hoofd om in de volwassenen bib binnen te mogen. Ik leerde mezelf Engels via tv en sprak en las het vrij goed op mijn 11de. Als ik lees, dan ‘scan’ ik een pagina en ‘leef die door’ (ik kan het echt niet anders omschrijven).
Ik heb ook een heel goed geheugen, ik onthoud feitjes, dingen die ik las, situaties, data,…en mijn vroegste jeugdherinnering dateert van mijn 18 maand ongeveer.
Ik leg heel snel verbanden, en heb mensen heel snel door. Ken je house MD? Mijn man noemt me soms zijn kleine nostradamus of dr house.
Hij vindt het bovendien zo hatelijk dat ik halverwege een serie of film al het plot zit te verklappen!
Ik ‘voel’ taal , ik heb de gangbare talen dan ook nooit echt moeten leren en ook al spreken mensen een taal die ik niet ken, ik weet vrij snel waar ze het over hebben.
Ik leer heel gemakkelijk dingen (ik leerde mijzelf ooit SPSS aan, en nu ben ik aan het naaien geslagen, met mooie resultaten, al zeg ik het zelf)
Ik kan ook heel erg rationeel zijn, soms om bang van te worden, maar daar tegenover word ik woest van onrechtvaardigheid en heb ik een hekel oneerlijkheid (maar ja, wie niet?)

In het dagelijks leven ben ik verpleegkundige (ik heb mijn diploma verpleging en behaalde ook mijn universitaire graad in de medisch sociale wetenschappen),
Ik woon samen met mijn man sinds ik 18 ben,studeerde op mijn beide studies af met grote onderscheiding, ondertussen werkte ik en hebben mijn man en ik een nieuwbouwwoning gezet) ik werk nu op een oncologische dienst en de opvang en verzorging van oncologische patiënten blijkt echt mijn ding te zijn. Ik heb wel een 10 tal jaar gezocht naar het werk dat mij ligt, en ik ben niet echt een groepsmens, hoewel ik vaak naar voor word geschoven als aanspreekpunt (ik heb een grote mond en verkondig graag mijn mening). Ik ben een aantal jaar hoofdverpleegkundige geweest, maar het feit dat ik een absolute hekel heb aan regeltjes die in mijn ogen compleet nutteloos zijn (en die dan ook aan mijn laars lap) maakte mij geen ideale leider.
Ik heb geleerd mijn mening te nuanceren, want niet altijd wordt ze rauw geapprecieerd. Ik heb me leren aanpassen naar de modale vorm van reactie. Ik moet er wel op letten niet ongeduldig te worden.
Ik kan zo nog een pagina of 4 verder gaan denk ik, maar ik voel me nu al een show off.
Ik vroeg me alleen af: herkent u hier iets van? Aan testjes heb ik een broertje dood, en de online mensa test bezorgt me de kriebel als ik hem open. Wiskunde is nooit echt mijn ding geweest, ik heb een achtergrond nodig, een ‘verhaal’, een betekenis ( ik vertond de krebs cyclus pas echt toen hij door een prof ook werkelijk werd gelinkt aan de werking van ons lichaam, toen viel alles in elkaar), dus aan cijfers op een rij heb ik niks, ik ben er blind voor (ik moet getallen in mijn hoofd altijd eerst herhalen bij mezelf voor ik ze opschrijf want puur automatisch zou ik schrijven ‘4576’ bij het horen van het cijfer ‘4567’)
Dus mijn vraag is (om een lang verhaal samen te vatten) : bestaat er een soort HB voor taal en geheugen alleen?

sorry voor mijn ellenlange epistel en alvast bedankt om na te denken over mijn vraag
vriendelijke groeten
Kathleen

Een Quest voor 't Peerhoes

Bij een laatste poging hoort ook een laatste offensief. Een Quest voor investeerders. Ik ga praten met de Rabobank, Inbev en Grolsch. En wellicht met wat mogelijke investeerders die ik ken.

Maar bij een Quest kun je alle hulp gebruiken. Daarom hebben we een brief opgesteld die iedereen kan sturen naar een mogelijke investeerder. Dit kan per mail of post. Maar je kunt ook mij een emailadres of postadres mailen. dan verstuur ik het vanuit de stichting ‘t Peerhoes i.o.. Zo kan je ook anoniem helpen!

Schroom niet, je anonimiteit is zeker bij mij. Eventuele andere ideeën om het startkapitaal bijeen te krijgen zijn ook meer dan welkom!

En hier is nog een promotiefilmpje:

Ik hoop op veel reacties!,

Met vriendelijke groet,

Willem Wind
06-51645159
w.wind@peerhoes.nl

Het leven van Sas

Als kind was ik al snel met leren. Toen ik 3 was heb ik mezelf leren lezen. Later op de lagere school had ik geen problemen met de lesstof. Alles was makkelijk. Ik was het lievelingetje van de leerkracht, want ik deed altijd enthousiast mee, deed m’n best, was beleefd en haalde goede cijfers.
Vriendinnetjes had ik bijna niet. Ja 1, af en toe 2. En ik werd veel gepest. Want ik was anders. Ik had een bril, later een beugel, haalde altijd tienen en was niet goed in sport. Dan wil het wel.
Op het gymnasium moest ik opeens moeite doen om goede cijfers te halen. Alleen even doorlezen was niet meer voldoende. Althans, voor Latijn. Grieks vond ik geweldig, die gekke letters en een geweldige leraar. Maar helaas, je moest voor beide een voldoende hebben, de 9 voor Grieks compenseerde niet de 5 voor Latijn, dus ik moest van het gymnasium af.
Atheneum dan maar. Maar nog steeds had ik geen idee hoe ik moest leren, dus ook dat ging niet best. Toen begon ook de puberteit en wilde ik alleen nog maar het huis uit, maar dat mocht pas als ik m’n middelbare school af had. Dus in plaats van nog een keer naar 3 Atheneum ging ik naar 4 Havo (dat m’n ouders dat ooit goed gevonden hebben!).
Omdat ik op die school weer zo gepest werd, stapte ik over naar een andere school. En toen ging het ineens weer zoals ik gewend was: makkelijk, makkelijk, makkelijk. Alleen maar hoge cijfers en geen moeite doen.

“Het leven van Sas” verder lezen

De Manual

Hallo,

Ik moest aan je denken en heb de site Ik Ben Hoogbegaafd bezocht. Ik was nog geen 5 regels in je verhaal of ik dacht “ik neem contact met je op”. Dus vandaar.

Ik herinner me nog het SMSje van jou. Dat je wenste dat we een manual krijgen van hoe we met onze capaciteiten om moeten gaan. Maar zouden we die manual nodig hebben als we omringd werden door hoogbegaafden? Ik ben op zoek naar een leuke vrouw en normaal begaafden snappen niet dat het moeilijker is voor een hoogbegaafde. Ik denk wel dat ik niet genoeg de nadruk leg op dat aspect, maar wil niet zo’n gevoelig onderwerp als intelligentie zo vaak naar buiten gooien. Ik ben toch m’n les aan het leren en ga activiteiten bezoeken waar hoogbegaafden zitten. Ik kom er wel.

Ik dank je hartelijk voor het gesprek. Ik snap nog steeds niet hoe het komt waarom ik ik ben en niet iemand anders. Je moet iemand zijn uiteraard, ieder heeft zijn eigen gewaarwording, maar het is een interessant onderwerp.

Maar dat manual is denk ik alleen maar nodig om dat we een grotere denkcapaciteit hebben waardoor we maar moeten met hoe de wereld in elkaar steekt. Ik ben geen techneut maar ik voel zo vaak aan dat iets anders kan. Al die wetten waar mensen aan vastzitten. Het kan beter en de oplossing is simpel maar degene die de producten maakt is zich daar niet van bewust. Zoiets simpels als een CD-speler met minder knopjes. De trend was om het met minder knopjes te doen, maar moet dat nou? Dat 1 knopje meerdere functies moet vervullen. Lang ingedrukt houden, kort ingedrukt houden, dat idee. Het gezond verstand dat maar niet aan bod komt door de trend. Veel mensen leren regels maar weten eigenlijk niet waar het om draait.

Maar, in ieder geval, wat een hoogbegaafde moet doen is zijn eigen ingevingen vertrouwen. Het is niet erg als het anders is dan de normale tendens. Je zegt zelf ook “Doe je masker af.” en ik geef je groot gelijk. Het interne masker, in mijn ogen, zodat je doet wat het beste voor je is. Maar ik snap dat ik bijvoorbeeld meer m’n bek open mag trekken. Maar een masker of niet, het gaat erom dat je je gevoelens erkent en dat je snapt dat je anders bent dan anderen en hiervoor de verantwoordelijkheid neemt. Dat is in ieder geval wat ik mee maak. Ik denk anders dus moet ik anders doen. Wat normaal is voor een normaal persoon is niet de realiteit die geldt voor een hoogbegaafde.

Maar die manual is nodig omdat ook hoogbegaafden soms/vaak een reflectie nodig hebben van gelijkgestemden. Als die gelijkgestemden bewust zijn van wat het is met een speciaal denk kaliber  In m’n familie komt hoogbegaafdheid nooit aan bod. Volgens mij is er geen bewustzijn aanwezig dat we het allemaal moeilijk hebben/hadden. Ik ben er wel van bewust dat ik hoogbegaafd ben maar ik denk nooit voldoende na over wat het impliceert. Het is een valkuil in de zin van dat normale mensen nooit zo hard nadenken omdat ze gelijkgestemden vinden, maar omdat je het bent moet je er wat tijd insteken omdat het onontgonnen gebied is, hoe je moet zijn en handelen. Een manual is wel leuk. Een manual die uitlegt wat het is wat een hoogbegaafde behoort te doen. Een manual die de valkuilen uitlegt en een gebalanceerde oplossing biedt. “De wereld is zo, dus daarom moet je zo.”

Ik hoop dat het goed met je gaat. Ik vond het een leuk SMSje over die manual en zie dat ik er nu pas enig uitspraak over kan doen. Ik ben bezig met m’n boek over het ontplooien van talent en het beste uit jezelf halen maar ik zie dat ik bewust moet zijn van m’n hoogbegaafdheid. En wie is het publiek? Daar moet ik ook aan denken.

De beste wensen. Ik vind hoogbegaafdheid een spannend iets en ik denk dat er een hoop bagage wegvalt als ik m’n eigenzinnigheid accepteer en zie dat ik m’n best doe.

Als er ooit iets is. Als ik je ergens mee kan helpen, laat het me weten.

Ik wens je een prettige dag.

Alwin=

Interactieve workshop thuisonderwijs

In ’t Peerhoes is er as. zaterdag, 22-12, een interactieve workshop over thuisonderwijs. Alle aspecten komen aan bod van wanneer mag je thuisonderwijs geven, hoe pak je dat aan en wat heeft je kind(eren) er aan? En wat zijn de eventuele problemen waar je als thuisonderwijzer extra op moet letten? Zo maar wat vragen, er zullen er vele meer zijn en allemaal krijgen ze antwoord in deze workshop.

Thuisonderwijs in ’t Peerhoes, Stationsstraat 34a te Kesteren. Middenin het land, net ten oosten van Tiel, aan de A15(3 minuten van de afslag Kesteren, richting station rijden) en naast het station Kesteren waar ook bushaltes zijn vanuit Tiel en Rhenen. De bereikbaarheid is dus prima geregeld, zelfs de auto kan geparkeerd worden op het eigen terrein.

Als extra biedt de uitgever het boek “Thuisonderwijs in Nederland en Vlaanderen” van Leah Witmond aan voor 5 euro voor alle deelnemers aan deze workshop. Winkelprijs is 15 euro! Bedankt uitgeverij HBboek!

een mooi gezicht

Vroeg in de morgen sta ik op; doe mijn masker op; kostuum aan om dan naar de voorstelling te gaan.

Daar heeft één man de leiding, voor de rest doet ieder zijn eigen ding. Alles ging goed, ik speelde zoals het moest. Maar bij een stuk ging het verkeerd ik vergat alles wat ik had geleerd. Ik gooide mijn masker af, scheurde mijn kostuum in stukken en gooide het over de leider heen.

Dit was het stuk over rechtvaardigheid waar ik had moeten meespelen, maar ik was mijn script kwijt. Eindelijk was het vuur der onrechten in mij gedoofd, maar de reacties waren niet zoals in mijn hoofd. En reacties waren er genoeg, de hele zaal zat vol en ik besefte wat ik maar was; een bijrol.

Tegenwoordig sta ik niet op het podium, maar zit ik in het publiek. Van het stuk onrechtvaardigheid wordt ik nog steeds ziek. Maar ik zeg er niets
van, bang dat degene naast mijn zich eraan stoort. Ik doe weer wat ik geleerd heb, hoe het hoort.

Ik ben bang! Bang voor de reacties van anderen. Want het is niet dat mijn mening die van hun zal veranderen.

Nu schrijf ik dit gedicht niet met een masker maar met een mooi gezicht.

Douwe

Hoe het leven mij misleidde; Een hoogbegaafde in ontwarring

Beschrijving
Willem Wind (1958, Groningen) doet met dit boekje een handreiking aan al diegenen die ontdekken dat ze hoogbegaafd zijn. Vanaf het moment dat vermoed wordt dat er sprake zou kunnen zijn van hoogbegaafdheid gaan velen verwoed op zoek naar informatie. Ze stellen zich de vraag welk effect het heeft op de omgang met zichzelf en in de contacten met de omgeving.

Dit boekje wil je helpen jezelf te vinden op het moment dat het fenomeen hoogbegaafdheid je leven in een ander perspectief plaatst. Gebruikmakend van voorbeelden, tips en anekdotes uit zijn eigen leven schetst Willem zijn omgang met hoogbegaafdheid. Hij maakt een beeld dat verhelderend en prikkelend is voor iedereen die met hoogbegaafdheid te maken krijgt.

Te bestellen bij www.hbboek.nl

Leraren snappen hoogbegaafde kinderen niet

Alexander Minnaert (hoogleraar orthopedagogiek en klinische onderwijskunde in Groningen), zoekt in opdracht van de NWO uit hoe excellente leerlingen, tieners die tot de beste 5% van het vwo behoren, beter begeleid kunnen worden door hun leraren. “Want nu vallen nog veel te veel leerlingen uit. Dat is absolute kapitaalvernietiging”, zegt Minnaert. NWO heeft €1,8 miljoen uitgetrokken voor acht onderzoeken naar de stimulering van bovengemiddeld intelligente kinderen. Eén op de twee hoogbegaafde studenten haalt zijn middelbareschooldiploma niet. Dat komt doordat ze onderpresteren of doordat ze niet gemotiveerd zijn. Minnaert: “Dat onderpresteren begint al in de kleutertijd. Deze kinderen hebben een andere manier van denken. Zij stellen andere vragen en de juf geeft daar geen antwoord op. Daardoor denken ze na een tijdje: ik vraag maar niks meer. Sommige kinderen raken heel teruggetrokken, daar heb je nauwelijks last van. De ander wordt een stoorzender en vraagt op een negatieve manier de aandacht van de leraar”. Volgens Minnaert zoeken veel excellente kinderen een uitlaatklep buiten school. Zo kunnen ze zich helemaal storten op een sport, kunst of muziek. Minnaert denkt dat onderwijzers beter opgeleid moeten worden. “Kijk naar Finland. Ze scoren daar niet voor niets heel hoog met hun onderwijs: leraren hebben niet alleen een lesbevoegdheid, ze hebben ook een universitaire opleiding gedaan. Daardoor hebben ze een voorsprong op de leraren hier. Ze kunnen ook de heel slimme kinderen goed begeleiden omdat ze het vak gewoonweg beter beheersen. Belangrijk is om toptalenten niet meer van hetzelfde te geven. “Een leraar zegt snel: maak nog maar een rijtje van die sommen . Daar heeft een slim kind niks aan. Wat ook niet werkt, volgens Minnaert: “Slimme kinderen komen waarschijnlijk op een andere manier tot een goed antwoord. Maar een docent zegt dan: Hoe jij het doet, staat niet in mijn boek. Funest voor het talent van het kind, denkt Minnaert. “Je ontneemt kinderen zo de warme kant van het leren. Het is dan niet meer leuk”. (Bron: Algemeen Dagblad, blz. 11)

Spot uit, licht aan. Zicht op hoogbegaafdheid

Graag wil ik je laten weten dat De Baak als eerste opleidingsinstituut aandacht gaat besteden aan hoogbegaafd talent en het aansturen daarvan. Misschien heb je zelf belangstelling, of anders ken je mensen die meer uit hun hoogbegaafde medewerkers willen halen?

Intelligentie hebben we hard nodig om de huidige crisis te overwinnen. Met hoogbegaafd talent maak je dat heel concreet. Hoe je de diverse groep van hoogbegaafden effectief kunt gebruiken, is nog een nieuw terrein. Hoe ga je met deze multidisciplinaire out-of-the-boxdenkers om? Wat is hun praktische waarde, hoe mobiliseer je ze en hoe stuur je ze aan? Hoe ontdek je ze?

De Baak heeft drie voorlopers op dit gebied gevraagd hun kennis en inzichten met u te delen tijdens drie avondseminars: Willem de Boer, Frans Corten en Rianne van de Ven.

Inhoud
In deze seminars behandelen wij:
– Wat is het verschil tussen klassieke toptalenten en hoogbegaafden?
– Hoe motiveer je hoogbegaafden en wat belemmert ze?
– Waar kan hoogbegaafd talent renderen en waar juist niet?

Een en ander wordt gelardeerd met voorbeelden uit de praktijk.

Wanneer
– dinsdag 20 november 2012: Herkennen van hoogbegaafd talent
– dinsdag 22 januari 2013: Aansturen van hoogbegaafd talent
– dinsdag 5 maart 2013: Hoogbegaafdheid en sociale innovatie

Waar
Landgoed de Horst te Driebergen.

Prijs: € 250 per avond
Mogelijkheid voor informeel diner (hoofdgerecht) om 17:45 uur voor € 18 extra (exclusief consumpties).

De avonden vormen samen een geheel maar zijn ook los te volgen. Passepartout voor drie avonden: € 700 incl. maaltijd

http://www.debaak.nl/events/spot-uit-licht-aan-zicht-op-hoogbegaafdheid

Passend onderwijs voor hoogbegaafden

Ik begin graag aan de basis en dat is de definitie van van Dale over leren.

1le·ren (werkwoord; leerde, heeft geleerd)

1 onderwijs geven; onderwijzen

2 vaardigheid in iets (laten) krijgen: al doende leert men

3 in het geheugen opnemen: een les leren

4 zich kennis of vaardigheid proberen eigen te maken; studeren: leren voor onderwijzer

Leren is dus, én onderwijzen én het zich eigen maken. Daar is duidelijk de interactie in te zien die kenmerkend is voor het leerproces. De leerkracht moet willen en kunnen onderwijzen en de leerling moet het zich eigen willen en kunnen maken. Of dit nu lesstof is of een vaardigheid, dat maakt niet uit.
In het reguliere onderwijs is bij deze interactie altijd de leerkracht degene die het initiatief heeft. De leerkracht bepaalt wat wanneer en hoe de lesstof of vaardigheid wordt onderwezen en de leerling volgt dat leerproces welke ook in tijd is vastgelegd.

Deze manier van leren werkt goed voor veel leerlingen. Tussen de 60 % en 80 % slaagt er redelijk tot optimaal in om lesstof zich eigen te maken en vaardigheden te ontwikkelen. Hierbij ligt het zwaartepunt van de interactie nog steeds bij de leerkracht maar er is een zekere terugkoppeling van de leerlingen.

Kijken we naar het speciaal onderwijs dan is het initiatief van het onderwijs sterk in handen van de leerkracht. Deze bepaalt in grote mate wat er gebeurt en wat er geleerd wordt. Hierbij is aan te halen de fout uit het verleden dat de leerkracht(=het onderwijs) de vraag beantwoordde wat zulke kinderen moesten leren en weten, terwijl nu veel meer naar de leerlingen wordt gekeken wat en hoe ze kunnen en willen leren. Een voorbeeld is het gebruik van de keuken. Vroeger werd erover gepraat, nu staat er een echte keuken in de klas en wordt alles voorgedaan en door de leerling gereproduceerd op hun snelheid en niveau. En dat werkt natuurlijk beter omdat de interactie dat leren heet, is hersteld.

Voor hoogbegaafde leerlingen is de interactie ook verstoord. Waarom is niet zozeer de vraag want de grote uitval onder deze groep maakt ons duidelijk dat de interactie, om tot leren te komen, nauwelijks bestaat. Ook in de speciale afdelingen voor deze leerlingen is de leerkracht nog steeds de eigenaar van het onderwijs en moet de leerling dat gekozen pad volgen. De problematiek vermindert natuurlijk door de aanwezigheid van peers en de extra zaken maar het feitelijke leren, voor een diploma, is nog steeds een initiatief van de leerkracht (lees onderwijs).

Gelet op de kenmerkenlijstjes die overal te vinden zijn en die te koppelen aan de organisatie van die interactie, leerkracht – leerling, kun je makkelijk afleiden dat die interactie op een veel betere manier vorm gegeven kan worden. Deze leerlingen zijn zelfstandig, leren makkelijk, hebben een goed geheugen, etc en hebben dus alles in huis om uitstekende leerlingen te worden. Het probleem is dat die interactievorm die kenmerken, niet honoreert. De normale interactievorm is dat van een volgzame leerling en een initiërende leerkracht.

Om die interactie optimaal te krijgen is het nodig dat de leerling het initiatief krijgt van diens onderwijs. Dan is de interactie, het leerproces te omschrijven als dat van een zelfstandige leerling en een volgzame leerkracht. En gelet op de kenmerkenlijstjes is zulk een benadering van de leerling passend voor hoogbegaafde leerlingen.

In de praktijk betekent dit nogal wat en daarvoor is toestemming nodig van het onderwijsveld en het ministerie. Het betekent onder anderen dat de leerling bepaalt welke lesstof of vaardigheid aan bod is. De leerling bepaalt ook de snelheid en de leerling laat zien wat hij weet en kan, en gaat van daaruit op eigen tempo verder. Dit in tegenstelling tot het onderwijsmotto, alleen wat ik de leerling heb vertelt of voorgedaan weet de leerling ook. Dit is overigens in extreme vorm het initiatief leggen bij de leerkracht en niets bij de leerling.

Een schoolomgeving kan er dan als volgt uitzien. De leerling heeft kennis van het leerproces, de einddoelen en heeft het initiatief over diens onderwijs ofwel vrijwel alles wat eerst bij de leerkracht lag, ligt nu bij de leerling. De rollen zijn feitelijk omgedraaid.

Nu is de buitenstaander niet zo geïnteresseerd in wat er nu in de klas gebeurt dus daar kan al veel gestalte krijgen. Maar het belangrijkste, wanneer is een leerling klaar met een school, moet ook bepaalt worden door de leerling en niet door de leerkracht. En nu protesteert de buitenstaander want een kind van 10 kan toch niet klaar zijn met de basisschool? Komt dat wel goed, soc. emotioneel, ed..

Ja, dat komt helemaal goed als die leerling naar eenzelfde volgend interactieproces kan en mag als op de basisschool. Dus zal het veelvuldig voorkomen dat een 12-jarige klaar is met het voortgezet onderwijs. En dus moet er ook een universitaire opleiding zijn met een soortgelijke interactiemodel.

Dit is allemaal makkelijk te realiseren als de initiatiefnemer van dit soort onderwijs maar toestemming heeft om dit zo te organiseren. Dan gaat het niet over geld, het zal goedkoper zijn dan nu en goedkoper dan regulier onderwijs, het zal goed zijn voor de leerlingen maar of de maatschappij het aankan is nu de vraag. En die kunnen we warm maken met zaken die zij als positief ervaren. Niet jaloers maken maar onderstrepen dan dit soort leerlingen goed kunnen meehelpen ons landje er weer bovenop, of zoiets.. En natuurlijk wijzen op het feit dat dit past bij dit soort kinderen en zij willen toch ook dat het onderwijs goed is voor hun kinderen?

De vergelijking met het zwakbegaafdenonderwijs is te maken zoals ook een vertegenwoordiger van Leonardo in Groningen tegen me zei. Hij was jaren in dat onderwijsgebied actief geweest en het leek hem ook interessant om die switch te maken bij hoogbegaafden. De wethouder aldaar in hetzelfde gesprek, PvdA, keek mij met afschuw aan toen ik dit allemaal vertelde in andere woorden.

Een ander voorbeeld is het dovenonderwijs. Jarenlang moesten ze leren liplezen en spreken en absoluut geen gebarentaal spreken. Zelf niet onderling of thuis. Dit leidde tot ongelukkige leerlingen die erg argwanend werden tov alles. Hun communicatievaardigheid was erg laag daardoor geworden. Toen dat veranderde werden het zelfverzekerde mensen die toevallig doof waren. En er kwam gebarentaal in dialect! Zo konden ze opeens wel goed communiceren.

Dit verschil zal ook te zien zijn bij hoogbegaafde leerlingen. Ze zullen echt anders worden, sociaal vaardig, goed kunnen leren en ook minder bijwerkingen hebben als HSP, autisme, gedragsproblemen ed.. Want in het nieuwe interactiemodel passen ze als een vis in het water.

Een boel geschreven en ik hoop duidelijk genoeg voor jou. Ik kan qua uitwerking nog veel meer zeggen. Nodig me uit, zou ik zeggen.

Ik zie ook de reacties graag tegemoet op deze website.

Willem Wind.

 

 

Jet: Ben ik hoogbegaafd?

Mijn verhaal: ik ben eind 1941 geboren , als 3de kind in een gezin (van 4) waar de oorlog een behoorlijke impact had.

Mijn vader zat in het verzet en mijn moeder had in haar eigen jeugd in België al aardig wat traumatische oorlogservaringen opgedaan.

Waarschijnlijk heb ik als jong kind al geleerd om me zoveel mogelijk aan te passen. Ik was een emotioneel kind met een sterke binnenwereld en ik heb altijd het gevoel gehad anders te zijn en er, ondanks mijn enorme aanpassingspogingen, niet bij te horen. Op school ging het erg wisselend: van heel goed tot erg slecht: ik was zó onzeker en van overtuigd dat ik niet aan de verwachtingen voldeed. Dit werd bevestigd door mijn vader die letterlijk tegen me zei: “Niet iedereen kan even slim zijn, maar als jij goed voor andere mensen zorgt, zullen ze ook wel van je houden!”

In die tijd waren er veel problemen op de scholen van mijn zus en broers; mijn oudste broer werd getest en bleek hoogbegaafd te zijn terwijl ook de “Jet: Ben ik hoogbegaafd?” verder lezen

Onderwijs, vorming en hoogbegaafden

Zo in de zomertijd, een tijd van lummelen en retrospectie zit ik wat te mijmeren over het onderwijs aan hoogbegaafden. Waarom het gaat zoals het gaat en hoe we dat kunnen verbeteren. Voor een holist als ik is het natuurlijk wel lastig om het gebrek aan respect, de desinteresse en het soms bewust uitsluiten van hoogbegaafden door de samenleving links te laten liggen in mijn overdenkingen. Als… dan wordt het al heel wat beter, zijn de makkelijkste redenaties. Maar ik zie ook binnen de doelgroep eenzelfde soort sentiment dus wie is vrij van zonden?

Zoals u wellicht weet ben ik al tijden bezig voor de doelgroep hoogbegaafden. Jong en oud, geslaagd in het leven of overlevend, ik vind het allemaal interessant en wil het graag verbeteren waar nodig. In deze luie maanden focus ik me op het onderwijs. Waarom gaat het zoals het gaat en wat kan daarvan de reden zijn. Er is aandacht voor hoogbegaafden in het onderwijs. Ze moeten hun hersens kraken kunnen, ze moeten lekker bezig gehouden worden en dan zijn ze wel tevreden. Alsof je zwemmen wel leuk vindt en daarom nooit meer het zwembad uit mag. En zo zijn er wel meer zaken waarbij ik mijn wenkbrauwen optrek van verbazing over wie ik ben.

Maar ik ben een denker en wil het proberen te doorgronden. Een tijdje “Onderwijs, vorming en hoogbegaafden” verder lezen

Oproep Vlaamse scholen voor hoogbegaafden

Hierbij wil ik een oproep doen om in Vlaanderen scholen te stichten voor hoogbegaafden naar het voorbeeld van de Boxschool.

Vlaanderen loopt ver achter op het gebied van passend onderwijs aan hoogbegaafden. Deze groep is nauwelijks in beeld bij het onderwijs, beleidsmakers en overheid. En dat moet beter omdat deze doelgroep het verdient om wat aandacht te krijgen. Ook zij redden zichzelf niet, evenmin als alle andere mensen.

Er zijn een aantal goede redenen om dit traject in te gaan. Onderwijs is werk voor de lange termijn en als Vlaanderen deze handschoen oppakt zal het op termijn een effect zien in verschillende cijfers. Misdaadcijfers, zelfmoordcijfers, het aantal mensen die psychologische of psychiatrische hulp nodig hebben en bijvoorbeeld het aantal mensen met een invaliditeitsuitkering. Dit project zal dus naast verminderde persoonlijke problemen ook veel geld uitsparen. Daarnaast zal er een positieve impuls “Oproep Vlaamse scholen voor hoogbegaafden” verder lezen

Speciaal kinderlied

Hierbij brengen wij u op de hoogte van ons muzikale project met als doel meer aandacht en bekendheid te creëren rondom hoogbegaafdheid. In samenwerking met www.kinderliedjes.info en KSK Productions hebben wij een speciaal kinderlied geschreven. De songtekst en muziekbestanden zijn bij ons gratis te downloaden.

Rondom dit kinderlied hebben wij een speciale bezoekersactie gepland en op deze manier hopen wij meer aandacht in pers en media te krijgen voor deze kinderen. Meer over deze actie vindt u hier.

Waarom dit lied?

Jan Knetsch (KSK Productions) en Marion Middendorp (Kinderliedjes.info) hebben samen een lied geschreven over (en voor) hoogbegaafde kinderen. Marion merkte (in haar functie van Hoofdredacteur Peuteren.nl) dat dit onderwerp erg leeft onder jonge ouders en kinderen. Aangezien zij zelf een zoon heeft die hoogbegaafd is en daardoor direct betrokken is bij de problematiek voortkomend uit onwetendheid en onbegrip van anderen, heeft ze een songtekst geschreven waarmee ze hoopt meer aandacht rondom dit thema te genereren. Onbekend maakt immers onbemind. Jan Knetsch heeft de tekst verder bewerkt en de muziek erbij gecomponeerd.

De geschiedenis van de hoogbegaafdheid

Als er discussie is over de inhoud van een bepaalde term is het altijd wijs om de ontstaansgeschiedenis weer eens voor het voetlicht te brengen.
De Franse psycholoog Binet heeft een test ontwikkeld voor kinderen om te kunnen voorspellen wat hun schoolprestaties worden. Dit omdat hij efficienter onderwijs wilde geven. De door hem ontwikkelde IQ-test bestaat tot op heden. De maat IQ is gestandaardiseerd op kinderen van 10 jaar. Scoort een 10-jarige als een gemiddeld kind van 14 dan is het IQ 140. Scoort het kind als een gemiddelde 8-jarige dan heeft hij/zij een IQ van  80. Binet merkte evenals zijn latere collega’s op dat als een willekeurige groep mensen een IQ-test word afgenomen, daar altijd de Bell-curve uit ontstaat. De meeste mensen scoren gemiddeld en steeds minder mensen scoren extremer, positief of negatief. De laagste groep scoorders worden laagbegaafd genoemd en de hoogste scoorders worden hoogbegaafd genoemd.
Om waarschijnlijk ook politiek correcte redenen heeft men geen grip kunnen/willen krijgen op de groep hoogbegaafden. Waarschijnlijk is dat nog een erfenis van de Franse Revolutie, en de daaruit voortvloeiende maatschappelijke visie op de mensheid.
Later hebben diverse psychologen inhoud proberen te geven aan de term hoogbegaafd. Bekenste zijn de modellen van Mönks/Renzulli en van Heller. Wat ontstaan is, zijn twee richtingen, kijkend naar de gemiddelde hoogbegaafde en kijkend naar wat een hoogbegaafde doet/zou moeten doen. In het tweede geval gaat het dan om de performance die duidelijk moet indiceren dat het gaat om een hoogbegaafde. Daarbij speelt bijvoorbeeld mee uitzonderlijke prestaties, het laten zien van uitzonderlijke creativiteit en een maatschappelijk succesvol leven. Dit is vooral ontstaan vanuit het denken over de term hoogbegaafd. Met de oorsprong en geschiedenis van deze term wordt geen rekening gehouden.
Als je kijkt naar de gemiddelde hoogbegaafde dan zie je een veel gevarieerder beeld  Het kan variëren van de bijstandstrekker(ster) die wat zwart bijklust tot de tweede man van een international en alles wat ertussen zit.
Zelf ben ik voorstander van de originele betekenis, de groep hoogste scoorders op de IQ-test(2%), te betitelen als hoogbegaafd zoals ook de wereldwijde vereniging Mensa dit al sinds de oprichting doet.
Kijken we naar het model van Mönks en Renzulli dan is het enig objectief meetbare het IQ; creativiteit en volhardendheid zijn eigenschappen die alleen subjectief te waarderen zijn. Duidelijk wordt dit uit de toevoeging op het model door Mönks, te weten de factoren gezin, peers en werk/school. Als de laatste drie factoren niet meewerken aan de ontwikkeling van het hoogbegaafde kind dan is de enige mogelijkheid voor het kind om zich te verstoppen in zijn/haar intelligentie of wild van zich af te slaan.
Mijn conclusie: je kunt de mensheid opdelen in diverse soorten groepen: mannen en vrouwen en hoogbegaafden en laagbegaafden, maar ook in maatschappelijk succesvollen en een uitvallers. Voor elke opdeling bestaan er termen die je niet zomaar mag gebruiken bij een andere indeling van de mensheid. Maatschappelijk succesvollen zijn wel vaak mannen maar toch kan de groep mannen er niet op aangesproken worden. Zo ook de term hoogbegaafd: die geldt alleen als je de bevolking opdeelt naar aanleiding van hun IQ-scores. Deze term heeft dan ook niets te maken met de indeling die bijvoorbeeld Gardner maakt. De term hoogbegaafd mag niet vallen dan alleen als een specifiek persoon ook hoog scoort op een IQ-test.
Willem Wind

Verleid jezelf tot excellentie!

Willem Kuipers, Annelien van Kempen, 2007.

Wie zijn extra intelligente mensen? Excellentie, wat is dat? Is het arrogant om excellent te willen zijn? Ben ik wel goed genoeg?

Extra intelligente mensen herkennen zich wezenlijk in drie of meer van de vijf karakteristieke kenmerken: intellectueel vaardig, buitengewoon nieuwsgierig, een sterke behoefte aan autonomie, grenzeloos en mateloos in het najagen van interesses en een combinatie van emotionele onzekerheid en intellectuele zelfverzekerdheid.

Als je extra intelligent bent en wilt excelleren, ben je vaak zelf het lastigste obstakel. Beperkende overtuigingen over je eigen kwaliteiten remmen je af. Dit boek biedt gereedschap om die overtuigingen te verruimen. In een prettig leesbare stijl krijg je een toelichting op het begrip extra intel-ligentie (Xi), de verschillen en overeenkomsten tussen Xi en hoogbegaafdheid en op de zeven facetten van de Xidentiteit. Via de metafoor van het labyrint werk je stapsgewijs toe naar een duurzame expressie van je excellentie.

Dit boek is geschreven voor iedereen die met extra intelligente mensen te maken heeft: voor wie het zelf is, voor wie dierbaren het zijn en voor wie beroepsmatig bij hun wel en wee betrokken is.

Meer info en te bestellen bij Bol.com