Ik wil wat doen

Willem Wind, 2011.
Ik wil wat doen maar dat is lastig! Ik doe al veel maar effect heeft het nauwelijks. Doen is zo gerelateerd aan effectiviteit voor mij dat doen ansich niet voldoende is.
De laatste tijd moet ik steeds maar denken aan een voettocht door Nederland. Een voettocht om hoogbegaafdheid onder de aandacht te brengen want zeer velen kennen het woord en verwachten nooit zo iemand te zien. Bijvoorbeeld bij de geestelijke gezondheidszorg, bij de psychiaters, de psychologen, de jeugdhulpverlening, de kinderbescherming maar ook op veel scholen voor het bijzonder onderwijs, in de politiek, op de werkvloer. Men kent nauwelijks hoogbegaafden.
Er wordt veel gedaan, zo lijkt het maar een actie op het internet, via een forum oid is ook snel gedaan. Velen komen even kijken en doen soms ook even mee maar daarna is het weer duidelijk: er is een te grote kloof tussen mijn werkelijkheid en die waar ik even in rond heb gelopen. En dan taant de belangstelling weer en sterft een leuke actie een stille dood. Hoe is dit te doorbreken?
Ik zag voor een tweede keer de film Milk. Milk was een homoactivist die na jaren in de kast te hebben gezeten, de eerste democratisch gekozen openlijk levende homosexuele volksvertegenwoordiger werd in Amerika. In de loop van de film ging het over een krachtige tegenbeweging, geleid door een vrouw, die geen homosexuelen duldde in Amerika. Desnoods werden ze allemaal gedeporteerd. Deze vrouw kreeg veel aanhang en alle vooroordelen over homo’s werden breed uitgemeten maar Milk en zijn groepje gingen daar dapper tegenin. Wat het verschil maakte was een scene, toen alles leek tegen te zitten, dat Milk iedereen opriep om zichzelf als homo bekend te maken bij familie en vrienden. Iedere amerikaan moet een homo kennen en als wij het niet vertellen, wie dan?? Een jongen in een hangstoel merkte op dat zijn vader het nog niet wist. Milk pakte een telefoon en zei: het is niet anders, bel je vader en vertel het hem.
Steeds meer heb ik het idee dat dit ook een probleem is bij ons. Kent iedere nederlander wel een hoogbegaafde in zijn of haar omgeving? Weten onze ouders het? Weten onze vrienden het? Wie vertelt hun dat wij er zijn??
Ik wil wat doen. Ik ben volop bezig in mijn hoofd, op mijn computer, in mijn huis. Maar ik ga niet naar buiten… En daar is het leven waar ook ik niet in stap.
Hier in België hoor en zie je vaak mensen die op voettocht gaan naar een heilige RK plaats om daar te bidden. Tijdens die voettocht overdenken ze het en hun leven en komen ze terug bij hun bron.
Ik wil wat doen en ik ga een voettocht doen. Grote woorden voor iemand die niet van lopen houd. En als ik erover nadenk vergt het meer dan enkel mijn huis  uitstappen. Hier is veel voorbereiding voor nodig. En geld want lopen is tot daar aan toe, slapen in een tentje is voor mij een brug te ver. Ik denk dat ik eerst hier een pagina maak waarop ik de voorbereidingen kan maken. Eerst maar even nog het vertrouwde doen en bij leven kan ik dan in mei 2011 of 2012 mijn tocht maken. Loop jij ook mee een stukje in jouw buurt?
En zeg tegen iedereen die je kent: ik ben hoogbegaafd! Want als jij het niet doet, wie doet het dan wel?? Zie voettocht

Auteur: Willem Wind (uw gastheer)

Lees hier wie Willem Wind is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.